[ سوره فصلت ‹ 41 › : آيات 47 تا 48 ] إِلَيْه يُرَدُّ عِلْمُ السَّاعَةِ وَما تَخْرُجُ مِنْ ثَمَراتٍ مِنْ أَكْمامِها وَما تَحْمِلُ مِنْ أُنْثى وَلا تَضَعُ إِلَّا بِعِلْمِه وَيَوْمَ يُنادِيهِمْ أَيْنَ شُرَكائِي قالُوا آذَنَّاكَ ما مِنَّا مِنْ شَهِيدٍ ‹ 47 › وَضَلَّ عَنْهُمْ ما كانُوا يَدْعُونَ مِنْ قَبْلُ وَظَنُّوا ما لَهُمْ مِنْ مَحِيصٍ ‹ 48 › ترجمه : 47 - اسرار قيامت ( و لحظه وقوع آن ) را تنها خدا مىداند ، هيچ ميوه اى از غلاف خود خارج نمىشود و هيچ مؤنثى باردار نمىگردد و وضع حمل نمىكند مگر به علم و آگاهى او ، و آن روز كه آنها را ندا مىدهد كجا هستند شريكانى كه براى من مىپنداشتيد ؟ آنها مىگويند : ( پروردگارا ! ) ما عرضه داشتيم كه هيچ گواهى بر گفته خود نداريم ! 48 - و همه معبودانى را كه قبلا مىخواندند محو و گم مىشود ، و مىدانند هيچ پناهگاهى ندارند .